Flauw eigenlijk om rond deze tijd van het jaar de pepernoot altijd maar weer op te laten draven. Desondanks natuurlijk wel leuk om te weten waar deze oude versnapering haar oorsprong vindt. De traditionele pepernoten hebben namelijk meer weg van taaitaai. Ze werden gemaakt van resten oude kruidkoek en hadden de vorm van kleine blokjes. In de eerste instantie niet specifiek voor de tijd rond Sinterklaas. Eigenlijk was het een heel normaal snoepgoed dat het hele jaar door gegeten werd. Met het Sint Nicolaasfeest werd er, zoals je op het bovenstaande schilderij van Jan Steen kunt zien, wel meer zoetigheid gegeten zoals kruid- en peperkoek, fruit, brood en noten. Zo ook het brood (ruitvormig) dat je op de afbeelding ziet, een traditioneel brood dat met feestdagen gegeten werd. Zoals je misschien begrijpt was er rond deze tijd dus meer kruidkoek over en waren er dus ook meer pepernoten. De lekkernijen werden toen nog niet gestrooid maar verstopt. Kinderen vonden ze overal in huis op 6 december.

Toen de verschillende specerijen naar ons land kwamen onder invloed van de VOC, verbasterde de restantkoek naar een strooibare hardere variant. Hier waren ook meer kruiden en specerijen in te vinden zoals: kaneel, nootmuskaat, kruidnagel, gemberpoeder, kardemon en witte peper. Deze variant droeg dan ook logischerwijs de naam: kruidnoot.  Rond de 19e eeuw vind je in kranten en bladen veel artikelen over pepernoten, ze worden bijvoorbeeld gebruikt voor spelletjes of ander tijdverdrijf. Tegenwoordig worden kruidnootjes het meest gegeten, veelal afkomstig van de ‘Van Delft’ fabriek.