Het afgelopen jaar had ik zo’n ontzettende heimwee naar Italië. Zodra het allemaal weer iets meer mogelijk was vertrok ik naar Rome. Ik was er nog nooit geweest en dat is eigenlijk schandalig. De stad zelf is een verzameling van prachtige, bombastische historie waar oude en nieuw(er)e architectuur feilloos samenkomen. Maar als ik heel eerlijk ben verheugde ik me het meest op een bord pasta.

De plekken waar je traditioneel kunt eten, daar raad ik je aan sowieso ook een van de volgende pasta’s (uit de regio) te kiezen:
All’Amatriciana,-  tomatensaus, guanciale en pecorino
Alla Carbonara –  guanciale, ei en pecorino
Cacio en Pepe – pecorino en zwarte peper
Alla Gricia – guanciale en pecorino

Deze vakantie at ik voor het eerst Cacio e Pepe en ik vond het verschrikkelijk lekker. Verder is een gefrituurde artisjok (carciofi fritti) een aanrader, evenals de groente puntarelle als bijgerecht. Puntarelle wordt traditioneel gegeten met een ansjovis-vinaigrette. Jammer is dat je dit alleen in de late herfst en vroege winter (november-februari) kunt eten, dus niet het hele jaar door.
Ook at ik natuurlijk pizza. De Romeinse pizza’s zijn platter en luchtiger dan de Napolitaanse pizza’s. Eet er dus minimaal één per persoon. En eet ook gewoon een dessert, kom op je bent in Rome. Bestel geen wijn maar bier bij pizza, anders word je de stad uitgestuurd.
Ontbijten deed ik het liefst bij Bar San Calisto, daar kun je aan de bar koffiedrinken en een cornetto con crema (croissant met banketbakkersroom) eten voor nog geen 2 euro.

Eetplekken in Rome

Ontbijt
Bar San Calisto
Marigold
La levain (pistache croissants to go)

Aperitief/ wijn
L’Angolo Divino
Roscioli Ristorante Salumeria
San Calisto (ook aperitief)

Traditioneel eten
Enoteca Corsi
Da Enzo
Il Pompiere Ristorante Al Ghetto
Ditirambo
Luciano
Dal Cavalier Gino ‑ Trattoria
Ristorante Nino
Ristorante Due Ladroni
L’orso ’80
Osteria der Belli (vis)

Pizza
Pizzeria Ai Marmi
Ivo a Trastevere
Peppo al Cosimato
Dar Poeta

Fancy Eten
Glass Hostaria
Retropottega

Tenslotte is het leuk om een bezoekje te brengen aan Campo dei Fiori, de markt. Als je ergens Suppli al telefono, een soort arancini (gefrituurde rijstbal, maar ik realiseer me nu dat het in het Nederlands niet best klinkt) met mozzarella erin, kunt eten zou ik dat ook zeker aanraden. Ze heten zo omdat wanneer je de Suppli openmaakt en er door de gesmolten mozzarella een draad tevoorschijn komt, dit lijkt op een telefoondraad. Oké, de laatste eettip is niet denderend maar wel een must; eet rigatoni. Regelmatig werd bij het bestellen van een traditionele pasta gevraagd welke soort je wil. Rigatoni komt uit deze regio en is toevalligerwijs mijn lievelings-pasta-vorm.