Het begon met de column rond nieuwjaar van Mara Grimm in het Parool. Ze omschreef wat de nieuwe eettrends zouden worden van het jaar 2021. Terwijl ik de vermakelijke lijst op zaterdagochtend nog half slaperig bekeek, zag ik er soezen tussen staan. Soezen zouden een comeback maken, niet alleen slagroomsoezen maar ook hartige soesjes en profiteroles. Toen ik dat las wilde ik ze direct, profiteroles.

Profiteroles klinkt chique maar zijn eigenlijk soezen gevuld met banketbakkersroom, custard of ijs, overgoten met pure chocolade of ganache. De oorsprong ervan vinden we bij de culinair zeer befaamde Catharina de Medici, die met Henry II trouwde. Uit Toscane nam zij allerlei gerechten en eettradities mee, die ze dan weer liet maken door haar chef Popelini.  Het deeg wat je ervoor gebruikt wordt choux genoemd en werd in 1540 ontwikkeld door hem. Een belangrijk element is dat je het deeg bestaande uit melk, boter, water en bloem even laat ‘bakken’, dan rijzen de soezen goed.

Na dit snelle zoekavontuur naar de oorsprong bekeek ik online waar ik ze in Amsterdam kon vinden. Ik moet eerlijk zeggen; dat viel best tegen. Entrecôte et les Dames serveerden ze pre-corona, dus nu niet. Ik had goede hoop voor Cafe Restaurant Amsterdam, maar helaas. Bij Holtkamp kon je soezen bestellen maar gevuld met banketbakkersroom- of slagroom. Dat wilde ik niet. Ik wilde ze zoals bij Bouillon Chartier, gevuld met ijs en overgoten met ganache en geschaafde amandel (even ter illustratie, het was nog steeds 11.15).

Ik besloot me zelfredzaam op te stellen en ze zelf te gaan bakken. Dit zou je een wanhoopsdaad kunnen noemen. Begrijp me niet verkeerd ik vind bakken leuk maar ik ben er niet goed in. Het kostte me een aantal dagen research maar nadat de vernieuwde versie van het boek ‘’De Banketbakker’’ van Cees Holtkamp op de mat plofte zag ik dit als een teken om ze toch echt te gaan maken. Het recept wat ik gebruikte vind je hier.

Het hele maakproces ging me relatief best gemakkelijk af. Nu vernam ik later dat soezendeeg ook niet bepaald zeer uitdagend is, maar toch was ik trots. Ik sneed de afgekoelde soezen open en vulde ze met vanille-ijs. Ik heb in de winkel denk ik 3,5 uur voor de vriezer gestaan om een smaak uit te kiezen. Zo leek me hazelnoot- koffie of slagroomijs ook best een goed idee. Ik besloot het deze keer klassiek te houden. Daarna overgoot ik ze met pure chocolade ganache en geschaafde amandel. Ik was niet simpelweg blij met het resultaat, ik was in extase.