Al een paar weken ervaar ik veel spanningen rondom het coronavirus. En na de maatregelen van gisteravond heb ik wel even een nachtje minder lekker geslapen. Mijn horecahart huilt voor al mijn oud-collega’s en ik vind het zo stom dat we nu weer wekenlang zoveel mogelijk thuis moeten blijven.

Daarom besloot ik even terug te blikken op dingen die me door de vorige lockdown hebben gesleept. De momentjes waarop ik het stiekem wel lekker vond om thuis te zijn en een soort van happy place ontdekte. Niet geheel onverwacht waren dat vooral momenten dat ik bezig was met culinaire dingen. En dus besloot ik ze voor mezelf, maar ook voor jou, even op een rijtje te zetten. Zodat je op de momenten van onrust en spanning hopelijk ook wat blijer wordt van deze activiteiten.

Bestellen

Ik ben eigenlijk niet zo’n enorme besteller en dacht dan ook dat dit voor mij niet de manier zou zijn om de horeca te steunen. Maar stiekem heb ik tijdens lockdown 1 enorm genoten van de luxe van eten bestellen. Dus ben ik ook in deze lockdown van plan om weer te bestellen bij mijn favoriete restaurants.

Thuisrestaurantje spelen

Een beetje in datzelfde straatje: thuisrestaurantje spelen. Dat heb ik trouwens vaak genoeg gedaan met zelfgekookt eten. Het idee is dus dat je eens uitpakt zonder daar het huis voor te verlaten. Dek de tafel extra mooi met een leuk kleed, je mooiste servies en – doe eens gek – een kaarsje of twee. Trek je mooiste pak aan en zet gezellige muziek op. Dan heb je het gevoel dat je een bijzondere avond hebt, maar kun je gewoon onbeperkt drinken (met mate, ja ja we weten het) en vervolgens binnen één koprol in je bed liggen.

Dat eten bestel je natuurlijk bij een restaurant.  Wat je ook kunt doen; haal een mooi stuk vlees bij je slager. Of kook een heel menu uit bijvoorbeeld Ottolenghi.

Uitgebreid ontbijt

Dat eten in tijden van stress (tijdelijk) de zorgen verlicht was natuurlijk al wel bekend. Maar wat ik ook echt een heel comforting moment vond was het uitgebreid ontbijten in het weekend. Omdat we allemaal thuiszitten is de grens tussen privé en werk vager en lijkt het weekend voor mij persoonlijk nog belangrijker. Om dat verschil extra duidelijk én lekker te maken, besloot ik het ontbijtritueel uit te breiden. Denk aan scones, eieren met zalm, warme sardientjes in tomatensaus (wat mijn moeder vroeger altijd maakte) en nog veel meer. Uitgebreid (specialty) koffie zetten en een krantje erbij en een relaxt zondagse playlist.

Met kookboeken in bed menu maken

Naast uitgebreid ontbijten ontwikkelde ik afgelopen voorjaar ook een ander fijn weekendritueel. Om de bezoeken aan de supermarkten te minimaliseren besloot ik boodschappen te gaan doen voor de hele week en dus een weekmenu te maken. Met een hele stapel kookboeken begin ik in bed een lijstje te maken van alles waar ik zin in heb. Soms kijk ik eerst even wat er in de vriezer/voorraadkasten en zoek ik daar een recept bij. Hoe dan ook is het heel lekker kneuterig ik-blijf-lekker-lang-in-bed-excuus. Koffietje erbij en ik ben daar zo uren zoet mee (ik begin dan ondertussen alle kookboeken van voor tot achter te lezen).

Nieuwe recepten proberen

Dat weekmenu bepalen aan de hand van kookboeken zorgde er ook automatisch voor dat ik tijdens lockdown 1 veel nieuwe recepten probeerde. En dat was natuurlijk heel leuk. De opwinding van een nieuw recept testen en ontdekken dat het een succes is, zorgt bij mij altijd voor een heel lekker gevoel van trots op mijn eigen keukenkunsten. En het geeft het soort gevoel dat thuis een veilige, fijne plek is.

Bakken

Ik schreef er al eens eerder over maar ook bakken keeps me sane. De geur van zoete baksels in de oven en op het kleed in mijn keuken (ja ik heb een Perzisch tapijt in de keuken don’t judge me) voor de oven in kleermakerzit kijken hoe het langzaam bakt is mijn favoriete mindfulness momentje.

Recepten opschrijven in kleine notitieboekjes

Ook een fijne nieuwe hobby die ik sinds begin dit jaar heb opgepakt is het opschrijven van recepten. Ik kocht er begin april een klein notitieboekje op en besloot alle nieuwe recepten (ook een aantal die ik nog wil proberen in potlood) op te schrijven.

Trouwens ook leuk: in een ander boekje hield ik de weekmenu’s bij en de culinaire (bak)experimenten die ik heb geprobeerd. Dat gaf toen een fijn gevoel van zekerheid en overzicht, maar inmiddels ben ik om nog een andere reden heel blij dat ik dat gedaan heb. Het lijkt me leuk om later (als we terugkijken op dit bizarre jaar) te kunnen zien wat we aten en welke baksels ik heb geprobeerd om de zelf-quarantaine wat draagzamer te maken. Dat lijkt me een waardevol stukje documentatie van deze periode.